Instrument ten jest znany od ponad 5000lat. Pierwsze gitary wywodzą się prawdopodobnie z instrumentu citchara, używanego w starożytności w Indiach i Azji Środkowej. W starożytnym sanskrycie słowo „tar” oznaczało strunę. W starożytnych rzeźbach i figurkach z Suzy w Iranie można zobaczyć instrument podobny do gitary. Nazwa guitarra weszła do języka hiszpańskiego po X w, po sprowadzeniu tych instrumentów na Półwysep Iberyjski przez Maurów.
Dziś jest to bardzo popularny instrument a umiejętność gry na nim może stać się twoim atutem oraz dać Ci wiele satysfakcji.

Nauczysz się:
* grania w różnych stylach: Rock, Blues, Fussion, Jazz, Latino, Flamenco, Metal, Progressive …
* klasycznych jak i nowoczesnych technik wykorzystywanych w muzyce rozrywkowej
* pracy nad improwizacją
* grania w zespole muzycznym
* gry na gitarze gitara bezprogowej (fretless)
* zabawy z brzmieniem
* grania z podkładami audio
* czytania nut
* pracy nad kompozycją i aranżacją własnych pomysłów

Masz do wyboru:

Gitara klasyczna

Gitarę klasyczną używa się głównie do wykonywania utworów muzyki poważnej. Pochodzi od gitary barokowej. Swój współczesny kształt zawdzięcza hiszpańskiemu gitarzyście i lutnikowi żyjącemu w XIX wieku Antonio de Torres Jurado. Dzięki miękkim, nylonowym strunom istnieje możliwość zastosowania wielu technik gry palcami.

Nauka gry na gitarze akustycznej

Gitara akustyczna wywodzi się od gitary klasycznej. Głównym powodem powstania tego typu gitary było użycie metalowych strun. Z tego powodu konstrukcja gitary musiała być mocniejsza aby wytrzymać siłę naciągu strun. Struny metalowe wydają mocniejszy, metaliczny dźwięk. Pudło rezonansowe jest większe aby jeszcze bardziej wzmocnić dynamikę dźwięku. Węższa szyjka i głębokie wcięcie w pudle umożliwia granie wysokich dźwięków potrzebnych przy graniu partii solowych. Jest przeznaczona głównie do grania akordami jako instrument akompaniujący. Gra się przede wszystkim kostką.

Nauka gry na gitarze elektrycznej

Historia gitary elektrycznej sięga roku 1931,kiedy to George Beauchamp stracił pracę u producenta gitar National. Eksperymentował używając prostych narzędzi i materiałów znalezionych w domu: kawałków drutu, magnesów itp. Ponieważ miał dużo czasu, udało mu się w końcu skonstruować pierwszy przetwornik gitarowy. Już wcześniej, w roku 1925, pragnąc wzmocnić dźwięk gitary, Beauchamp eksperymentował bezowocnie z igłą gramofonu. Wynaleziony przez niego i później opatentowany przetwornik został użyty w pierwszej gitarze elektrycznej.
Została ona skonstruowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, Paula Bartha, lutnika pracującego dla National, na tym samym kuchennym stole, przy którym pracował Beauchamp.

Nauka gry na gitarze basowej

Pierwsza gitara basowa powstała z inicjatywy Leo Fendera, który zastąpił nieporęczne i ciche kontrabasy instrumentem szarpanym, niskotonowym. Twórca gitar zbudował pierwszy elektryczny madał pierwszemu instrumentowi basowemu typowo gitarowy kształt oraz kwartowy strój, identyczny ze strojem kontrabasu. Był to Fender Precision Bass .

Poziom podstawowy (2 lata):
Pierwszy rok nauki:

* budowa gitary basowej, historia powstania instrumentu;
* „z czym to się je”, czyli propedeutyka grania na basie;
* wprowadzenie do rytmiki (metrum, wartości rytmiczne, akcenty);
* zapoznanie z pięciolinią i dźwiękami skali chromatycznej;
* rozmieszczenie dźwięków na gryfie, nauka prawidłowej pozycji              lewej dłoni;
* ćwiczenia manualne prawej dłoni;
*artykulacja!

Podsumowanie:
Pierwszy rok nauki gry na gitarze basowej ma na celu zapoznanie z instrumentem, podstawami muzyki, oraz wykształcenie prawidłowych odruchów manualnych. Przewiduję dużą ilość ćwiczeń na rozciąganie palców, ćwiczeń rytmicznych oraz eliminację złych nawyków.

Drugi rok nauki:
* stopniowa nauka interwałów oraz ich rozpoznawanie;
* wprowadzenie znaków chromatycznych;
* „pierwsze starcie z groovem”, czyli wprowadzenie do tworzenia   własnych podkładów basowych;
* zapoznanie z różnymi stylami muzycznymi (jazz, funk, latino, fusion itp.)- w końcu nie samym rockiem muzyk żyje;
* pentatoniki molowe- cudowny wynalazek;
*artykulacja!

Podsumowanie:
Pomimo, iż drugi rok nauki wydaje się być mniej „bogaty merytorycznie” od pierwszego, stanowi bardzo ważny etap edukacji- będzie do połączenie sporej ilości teorii z praktyką. Pojawią się tu bardziej
skomplikowane ćwiczenia, część lekcji poświęcona zostanie prostym jammom, czyli próbom stworzenia muzyki „ad hoc”. Zaczniemy też rozmawiać o brzmieniu.

Poziom średniozaawansowany (2 lata):

Pierwszy rok nauki:

* zapoznanie z systemem dur- mol;
* triada harmoniczna, czyli ciocia Tonika z córkami Dominantą i Subdominantą;
* skale modalne;
* „lekcja pokory”- oglądanie koncertów jako środek edukacyjny;
* rytmiki część druga- jak poradzić sobie z przesunięciami, niesymetrycznymi akcentami i wieloma innymi fanaberiami perkusistów;
* artykulacja!

Podsumowanie:

Podczas nauki na pierwszym roku poziomu średniozaawansowanego, uczeń zacznie posługiwać się bardziej złożonymi środkami harmonicznymi, zacznie analizować progresję utworów, co umożliwi mu sprawniejsze konstruowanie własnych podkładów basowych. Oczywiście w tok nauki wplecione będą tony uciążliwych ćwiczeń.

Drugi rok nauki:

* gramy różne style muzyczne;
* swing, walking, jazz- małe wprowadzenie;
* podstawy trudniejszych technik grania (tapping, slap, pop);
* rytmika na poziomie „cwaniak”- nieparzyste podziały;
* poszukiwanie swojego stylu i groove’ u;
* artykulacja!

Podsumowanie:

Ten etap edukacji muzycznej wymagać będzie dużego zaangażowania ze strony ucznia- spora wiedza teoretyczna, mnóstwo nowinek technicznych oraz rytmicznych. Chciałbym, aby rok kończący poziom średniozaawansowany pomógł młodemu basiście znaleźć swój własny styl, indywidualną interpretację całej wcześniej wchłoniętej wiedzy.